Прадзе́л ’дробныя грачаныя крупы’, ’прамежак паміж зубамі’ (іўеў., Сл. ПЗБ). З рус. пробел ’дробныя грачаныя крупы’, ’адтуліна, праём’, ’прабор ў валасах’ і г. д. < проделывать //проделать < делать < прасл. *delati. Параўн. у спец. значэнні проделывать крупу ’малоць, драць крупы’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

*Прадзе́ль, праділь ’прабор’ (Сл. Брэс.). З укр. проділь ’тс’. Далей гл. прадзел.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)