прабі́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прабі́ршчык |
прабі́ршчыкі |
| Р. |
прабі́ршчыка |
прабі́ршчыкаў |
| Д. |
прабі́ршчыку |
прабі́ршчыкам |
| В. |
прабі́ршчыка |
прабі́ршчыкаў |
| Т. |
прабі́ршчыкам |
прабі́ршчыкамі |
| М. |
прабі́ршчыку |
прабі́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прабі́ршчык м. проби́рщик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прабі́ршчык, ‑а, м.
Спец. Спецыяліст па вызначэнню колькасці каштоўных металаў у сплавах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
проби́рщик прабі́ршчык, -ка м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прабі́ршчыца, ‑ы, ж.
Спец. Жан. да прабіршчык.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)