прабо́ўтаць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прабо́ўтаю прабо́ўтаем
2-я ас. прабо́ўтаеш прабо́ўтаеце
3-я ас. прабо́ўтае прабо́ўтаюць
Прошлы час
м. прабо́ўтаў прабо́ўталі
ж. прабо́ўтала
н. прабо́ўтала
Загадны лад
2-я ас. прабо́ўтай прабо́ўтайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прабо́ўтаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прабо́ўтаць сов. (о жидкости) проболта́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

проболта́ть​I сов. (о жидкости) прабо́ўтаць; (ногами) праматля́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)