прабе́ганы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прабе́ганы прабе́ганая прабе́ганае прабе́ганыя
Р. прабе́ганага прабе́ганай
прабе́ганае		 прабе́ганага прабе́ганых
Д. прабе́ганаму прабе́ганай прабе́ганаму прабе́ганым
В. прабе́ганы (неадуш.)
прабе́ганага (адуш.)		 прабе́ганую прабе́ганае прабе́ганыя (неадуш.)
прабе́ганых (адуш.)
Т. прабе́ганым прабе́ганай
прабе́ганаю		 прабе́ганым прабе́ганымі
М. прабе́ганым прабе́ганай прабе́ганым прабе́ганых

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прабе́ганы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прабе́ганы прабе́ганая прабе́ганае прабе́ганыя
Р. прабе́ганага прабе́ганай
прабе́ганае		 прабе́ганага прабе́ганых
Д. прабе́ганаму прабе́ганай прабе́ганаму прабе́ганым
В. прабе́ганы (неадуш.)
прабе́ганага (адуш.)		 прабе́ганую прабе́ганае прабе́ганыя (неадуш.)
прабе́ганых (адуш.)
Т. прабе́ганым прабе́ганай
прабе́ганаю		 прабе́ганым прабе́ганымі
М. прабе́ганым прабе́ганай прабе́ганым прабе́ганых

Кароткая форма: прабе́гана.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прабе́ганы, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прабегаць (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)