по́чапкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. по́чапкавы по́чапкавая по́чапкавае по́чапкавыя
Р. по́чапкавага по́чапкавай
по́чапкавае		 по́чапкавага по́чапкавых
Д. по́чапкаваму по́чапкавай по́чапкаваму по́чапкавым
В. по́чапкавы по́чапкавую по́чапкавае по́чапкавыя
Т. по́чапкавым по́чапкавай
по́чапкаваю		 по́чапкавым по́чапкавымі
М. по́чапкавым по́чапкавай по́чапкавым по́чапкавых

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

по́чапка, -і, ДМ -пцы, мн. -і, -пак, ж.

1. Дужка ў вядры з вяроўкі, дроту.

2. Вяровачка або раменьчык, прывязаныя абодвума канцамі да чаго-н. (калыскі, кашолкі і пад.).

Торба з почапкай.

|| прым. по́чапачны, -ая, -ае і по́чапкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)