пост..., прыстаўка.

Утварае прыметнікі і назоўнікі са знач. надыходу, працякання чаго-н. пасля чаго-н., услед за чым-н., напр.: постінфекцыйны, пострадыяцыйны, постсавецкі, постпазіцыя, посттаталітарызм.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

по́ст-піке́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. по́ст-піке́т по́ст-піке́ты
Р. по́ст-піке́та по́ст-піке́таў
Д. по́ст-піке́ту по́ст-піке́там
В. по́ст-піке́т по́ст-піке́ты
Т. по́ст-піке́там по́ст-піке́тамі
М. по́ст-піке́це по́ст-піке́тах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

по́ст

‘устрыманне ад скаромнай ежы’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. по́ст
Р. по́сту
Д. по́сту
В. по́ст
Т. по́стам
М. по́сце

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

по́ст

‘месца назірання; адказная пасада’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. по́ст пасты́
Р. паста́ пасто́ў
Д. пасту́ паста́м
В. по́ст пасты́
Т. пасто́м паста́мі
М. пасту́ паста́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

старажавы́ сторожево́й;

с. пост — сторожево́й пост

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пост I (род. паста́) м., в разн. знач. пост;

баявы́ п. — боево́й пост;

узбро́ены п. — вооружённый пост;

заня́ць п. дырэ́ктара — заня́ть пост дире́ктора;

◊ на пасту́ — на посту́

пост II (род. по́сту) м.

1. церк., перен. пост;

2. рел. по́стничество ср.;

○ вялі́кі п. — рел. вели́кий пост

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

міністэ́рскі министе́рский;

м. пост — министе́рский пост;

◊ ~кая галава́ — министе́рская голова́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пост​II церк. пост, род. по́сту м., мн. пасты́, -то́ў.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

водоме́рный вадаме́рны;

водоме́рное стекло́ техн. вадаме́рнае шкло;

водоме́рный пост вадаме́рны пост;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кардо́н², -а, мн. -ы, -аў, м.

1. Пагранічны або загараджальны атрад; пост аховы.

2. Месца, дзе знаходзіцца такі атрад ці пост, варта.

3. Дзяржаўная мяжа, граніца (разм.).

Жыць за кардонам.

|| прым. кардо́нны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)