поруча́ть несов. даруча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапаруча́ць несов., прост. поруча́ть, доверя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вверя́ть несов. давяра́ць; (поручать) даруча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

доверя́ть несов.

1. давяра́ць;

2. (поручать) даруча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

даруча́ць несов., в разн. знач. поруча́ть; доверя́ть; см. даручы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

поруча́ться

1. паруча́цца; см. поручи́ться;

2. страд. даруча́цца; см. поруча́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нака́зваць несов.

1. (поручать сказать) передава́ть;

2. (давать наказ) нака́зывать, веле́ть;

3. разг. нагова́ривать, наска́зывать;

1-3 см. наказа́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

усклада́ць несов.

1. (на что-л.) класть;

2. (торжественно класть) возлага́ть;

3. (поручать) возлага́ть;

1-3 см. ускла́сці, узлажы́ць;

◊ у. надзе́і — возлага́ть наде́жды

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)