пону́рый пану́ры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пану́ры ’прыветлівы, хмурны, суровы (пра чалавека); змрочны; з апушчанай галавой, панылы’ (ТСБМ, Нас., Яруш.), пану́рысты, пону́рышчэ ’пануры чалавек’ (ТС), панурува́тый (Клім.). Рус. пону́рый, укр. пону́рий, польск. ponury, чэш. ponury, славац. ponur(n)ý. Ад панурыць < нурыць (гл.) (Фасмер, 3, 326; Брукнер, 365).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

пану́ры

1. (суровый, неприветливый — о человеке) угрю́мый, нелюди́мый, необщи́тельный;

2. (лишённый бодрости) пону́рый, уны́лый, хму́рый, мра́чный;

3. перен. угрю́мый, мра́чный, хму́рый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

опу́щенный

1. апу́шчаны, спу́шчаны;

2. вы́пушчаны, прапу́шчаны, вы́кінуты; см. опусти́ть;

3. (понурый) разг. апу́шчаны, пану́ры;

как в во́ду опу́щенный як у ваду́ апу́шчаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)