подо́нки

1. падо́нкі, -каў ед. нет; буза́, -зы́ ж.;

2. перен., презр. падо́нкі, -каў, ед. падо́нак, -нка м.;

подо́нки о́бщества падо́нкі грама́дства.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падо́нкі, -каў

1. ед. нет подо́нки;

вы́ліць п. — вы́лить подо́нки;

2. (ед. падо́нак, -нка м.) перен., презр. подо́нки, отре́бье ср.;

п. грама́дства — подо́нки о́бщества

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Падо́нкі ’рэшткі вадкасці з асадкамі на дне пасудзіны; дэкласаваныя, разбэшчаныя, злачынныя элементы грамадства’. Суфіксальнае вытворнае ад *падонны < дно (гл.) з Суф. ‑к‑. Другое значэнне — семантычная калька рус. подо́нки.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

буза́ I ж.

1. (остатки жидкости вместе с осадком) подо́нки мн.;

на дне бо́чкі адна́ буза́ застала́ся — на дне бо́чки одни́ подо́нки оста́лись;

2. (при очистке льняного семени) отхо́ды мн.;

3. (напиток) буза́;

4. (отложения на дне водоёмов) ил м., сапропе́ль м.

буза́ II ж., разг. (скандал) буза́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

одо́нье ср., обл.

1. (небольшой скирд) сці́рта, -ты ж., стажо́к, -жка́ м.;

2. одо́нья (отходы при молотьбе) паза́дкі, -каў ед. нет; (поскрёбки) паскрэ́бкі, -каў ед. нет; (подонки) падо́нкі, -каў ед. нет.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)