пліта́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
пліта́ |
плі́ты пліты́ |
| Р. |
пліты́ |
плі́т |
| Д. |
пліце́ |
плі́там |
| В. |
пліту́ |
плі́ты пліты́ |
| Т. |
пліто́й пліто́ю |
плі́тамі |
| М. |
пліце́ |
плі́тах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
электрапліта́, -ы́, ДМ -ліце́, мн. -плі́ты і (з ліч. 2, 3, 4) -пліты́, -пліт, ж.
Пліта (у 2 знач.), якая працуе на электраэнергіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
бранявы́, -а́я, -о́е.
1. Пакрыты бранёю.
Б. аўтамабіль.
2. Які з’яўляецца бранёю.
Бранявыя пліты.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пліта́, -ы́, ДМ пліце́, мн. пліты і (з ліч. 2, 3, 4) пліты́, пліт, ж.
1. Плоскі прамавугольны кавалак металу, каменя або іншага матэрыялу.
Гранітная п.
2. Кухонная печ з канфоркамі.
Газавая п.
Кухонная п.
|| памянш. плі́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
плітня́к, -у́, м.
Вапняковая або пясчаная парода, якая лёгка раздзяляецца на пліты.
Набярэжная з плітняку.
|| прым. плітняко́вы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перагаро́дачны, ‑ая, ‑ае.
Які ідзе на будаўніцтва перагародак. Перагародачныя пліты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карні́зны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да карніза. Карнізныя пліты. Карнізны выступ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аба́к, ‑а, м.
Спец. Верхняя частка галоўкі калоны звычайна ў форме чатырохвугольнай пліты.
[Ад грэч. abax (abakos) — стол, лічыльная дошка.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тратуа́рны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да тратуара, размешчаны на тратуары. Тратуарныя пліты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
лабрадары́тавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да лабрадарыту. Лабрадарытавы кар’ер. // Зроблены з лабрадарыту. Лабрадарытавыя пліты.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)