пляшы́васць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. пляшы́васць
Р. пляшы́васці
Д. пляшы́васці
В. пляшы́васць
Т. пляшы́васцю
М. пляшы́васці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пляшы́васць ж. плеши́вость

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пляшы́васць, ‑і, ж.

Адсутнасць валасоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пляшы́вы, -ая, -ае.

3 плешам, аблыселы.

Пляшывая галава.

◊

Трапіў лысы на пляшывага (разм., жарт.) — сышліся два роўныя.

|| наз. пляшы́васць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

лы́сасць, ‑і, ж.

Адсутнасць валасоў; пляшывасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

плеши́вость лы́сасць, -ці ж., пляшы́васць, -ці ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)