плю́снуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плю́снуся |
плю́снемся |
| 2-я ас. |
плю́снешся |
плю́снецеся |
| 3-я ас. |
плю́снецца |
плю́снуцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
плю́снуўся |
плю́снуліся |
| ж. |
плю́снулася |
| н. |
плю́снулася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
плю́сніся |
плю́сніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
плю́снуўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
плю́снуцца сов., прост., ирон. (поцеловаться) чмо́кнуться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
плю́снуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.
Разм. іран. Пацалавацца, цмокнуцца.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плюсь, выкл.
Разм.
1. Абазначае гук пры ўдары аб паверхню вады, пры пацалунку і інш.
2. у знач. вык. Адпавядае дзеясловам: плюскаць, плюснуць, плюснуцца. Нап’ецца гарэлкі, як вады гусь, А пасля сядзіць і вачыма плюсь. «Полымя». У доме згледзеўшы Мальвіну, Валенты пан і пан Самусь У ручку ёй галантна — плюсь І распыталі пра навіны. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)