плюсава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
плюсу́ецца |
плюсу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
плюсава́ўся |
плюсава́ліся |
| ж. |
плюсава́лася |
| н. |
плюсава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
плюсава́цца несов., страд. текст. плюсова́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
плюсава́цца, ‑суецца; незак.
Зал. да плюсаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
плюсова́ться страд. плюсава́цца;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)