пле́ўкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пле́ўкавы |
пле́ўкавая |
пле́ўкавае |
пле́ўкавыя |
| Р. |
пле́ўкавага |
пле́ўкавай
пле́ўкавае |
пле́ўкавага |
пле́ўкавых |
| Д. |
пле́ўкаваму |
пле́ўкавай |
пле́ўкаваму |
пле́ўкавым |
| В. |
пле́ўкавы (неадуш.)
пле́ўкавага (адуш.) |
пле́ўкавую |
пле́ўкавае |
пле́ўкавыя (неадуш.)
пле́ўкавых (адуш.) |
| Т. |
пле́ўкавым |
пле́ўкавай
пле́ўкаваю |
пле́ўкавым |
пле́ўкавымі |
| М. |
пле́ўкавым |
пле́ўкавай |
пле́ўкавым |
пле́ўкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пле́ўкавы, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да плеўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пле́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, пле́вак, ж.
1. Тонкая абалонка, якая ўтвараецца на паверхні нерухомай вадкасці.
Сажалка пакрылася плеўкай.
2. Перапонка.
Пальцы задніх ног у баброў злучаны плеўкай.
3. Тонкі пласт чаго-н.
П. туману.
|| прым. пле́ўкавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)