планіро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. планіро́ўка планіро́ўкі
Р. планіро́ўкі планіро́вак
Д. планіро́ўцы планіро́ўкам
В. планіро́ўку планіро́ўкі
Т. планіро́ўкай
планіро́ўкаю		 планіро́ўкамі
М. планіро́ўцы планіро́ўках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

планіро́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да планіроўкі. Планіровачныя работы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапланіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы; Р мн. ‑ровак; ж.

Змена плана, планіроўкі чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

грэ́йдэр, ‑а, м.

1. Прычапная або самаходная землярыйная машына з адвалам для выраўноўвання палатна грунтавой дарогі, планіроўкі адхонаў, пракладкі канаў і пад.

2. Разм. Грэйдэрная дарога.

[Англ. grader.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)