перфара́тарны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. перфара́тарны перфара́тарная перфара́тарнае перфара́тарныя
Р. перфара́тарнага перфара́тарнай
перфара́тарнае
перфара́тарнага перфара́тарных
Д. перфара́тарнаму перфара́тарнай перфара́тарнаму перфара́тарным
В. перфара́тарны (неадуш.)
перфара́тарнага (адуш.)
перфара́тарную перфара́тарнае перфара́тарныя (неадуш.)
перфара́тарных (адуш.)
Т. перфара́тарным перфара́тарнай
перфара́тарнаю
перфара́тарным перфара́тарнымі
М. перфара́тарным перфара́тарнай перфара́тарным перфара́тарных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перфара́тарны спец. перфора́торный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перфара́тарны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да перфаратара. Перфаратарны малаток. Перфаратарны цэх. // Які робіцца пры дапамозе перфаратара. Перфаратарнае бурэнне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перфара́тар, -а, мн. -ы, -аў, м. (спец.).

1. Апарат для запісу інфармацыі на перфастужках і перфакартах.

Электрамагнітны п.

2. Машына для бурэння горных парод.

|| прым. перфара́тарны, -ая, -ае і перфарацы́йны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перфора́торный перфара́тарны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)