пераша́стаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пераша́стаю |
пераша́стаем |
| 2-я ас. |
пераша́стаеш |
пераша́стаеце |
| 3-я ас. |
пераша́стае |
пераша́стаюць |
| Прошлы час |
| м. |
пераша́стаў |
пераша́сталі |
| ж. |
пераша́стала |
| н. |
пераша́стала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пераша́стай |
пераша́стайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пераша́стаўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пераша́стаць сов., разг. изре́зать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пераша́стаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Парэзаць, пашастаць усё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераша́станы, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перашастаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)