перахо́плены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перахо́плены |
перахо́пленая |
перахо́пленае |
перахо́пленыя |
| Р. |
перахо́пленага |
перахо́пленай
перахо́пленае |
перахо́пленага |
перахо́пленых |
| Д. |
перахо́пленаму |
перахо́пленай |
перахо́пленаму |
перахо́пленым |
| В. |
перахо́плены (неадуш.)
перахо́пленага (адуш.) |
перахо́пленую |
перахо́пленае |
перахо́пленыя (неадуш.)
перахо́пленых (адуш.) |
| Т. |
перахо́пленым |
перахо́пленай
перахо́пленаю |
перахо́пленым |
перахо́пленымі |
| М. |
перахо́пленым |
перахо́пленай |
перахо́пленым |
перахо́пленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перахо́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
перахо́плены |
перахо́пленая |
перахо́пленае |
перахо́пленыя |
| Р. |
перахо́пленага |
перахо́пленай
перахо́пленае |
перахо́пленага |
перахо́пленых |
| Д. |
перахо́пленаму |
перахо́пленай |
перахо́пленаму |
перахо́пленым |
| В. |
перахо́плены (неадуш.)
перахо́пленага (адуш.) |
перахо́пленую |
перахо́пленае |
перахо́пленыя (неадуш.)
перахо́пленых (адуш.) |
| Т. |
перахо́пленым |
перахо́пленай
перахо́пленаю |
перахо́пленым |
перахо́пленымі |
| М. |
перахо́пленым |
перахо́пленай |
перахо́пленым |
перахо́пленых |
Кароткая форма: перахо́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перахо́плены в разн. знач. перехва́ченный; см. перахапі́ць 1
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перахо́плены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перахапіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перахва́чаны, см. перахо́плены
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перехва́ченный перахо́плены, перахва́чаны; (перенятый) пераня́ты; см. перехвати́ть 1.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
каснічо́к, ‑чка, м.
Памянш.-ласк. да каснік; вузкі каснік. [На Наташы] чорны хлапцоўскі камбінезон, шчыльна перахоплены поясам у таліі, каляровы каснічок на галаве. Краўчанка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
переня́тый
1. пераня́ты; перахо́плены;
2. пераня́ты; пазы́чаны, запазы́чаны;
3. пераня́ты; см. переня́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
переби́тый
1. перабі́ты, пазабіва́ны;
2. перабі́ты, паразбіва́ны;
3. перабі́ты;
4. перабі́ты, перапы́нены;
5. перабі́ты;
6. разг. перахо́плены;
7. перабі́ты;
8. перабі́ты, мног. паперабіва́ны;
9. паўзбіва́ны;
10. паабіва́ны на́нава; см. переби́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
праці́ўнік, ‑а, м.
1. Чалавек, які адносіцца варожа ці адмоўна да каго‑, чаго‑н. Селянін Сцёпка Ляўшун смела выступаў супраць крыўд сельскай грамады, на сходах быў першым праціўнікам начальства. Пшыркоў. Сярод клінкоўскай беднаты знайшліся і праціўнікі калектывізацыі. Колас.
2. Чалавек, які імкнецца перамагчы другога (у спрэчцы, сутыкненні, бойцы); сапернік. Маім адкрытым праціўнікам стаў Васіль. Кавалёў. Праціўнікі ўжо сашчапіліся загрудкі, ужо адзін, хапаючыся за пісталет, паляцеў потырч праз крэсла. Лынькоў. // Удзельнік гульні, спартыўнага спаборніцтва (у адносінах да другога, другіх удзельнікаў). Мячык быў перахоплены праціўнікам. Гамолка.
3. зб. Варожыя ўзброеныя сілы; вораг. Вагонаў так сумеў паставіць свае гарматы і так спрытна мяняў іх месцы, што агонь праціўніка не рабіў ніякае шкоды. Колас. Брыгада несла цяжкія страты, адступаючы пад націскам у дзесяць разоў мацнейшага праціўніка. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)