перасы́пшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перасы́пшчык |
перасы́пшчыкі |
| Р. |
перасы́пшчыка |
перасы́пшчыкаў |
| Д. |
перасы́пшчыку |
перасы́пшчыкам |
| В. |
перасы́пшчыка |
перасы́пшчыкаў |
| Т. |
перасы́пшчыкам |
перасы́пшчыкамі |
| М. |
перасы́пшчыку |
перасы́пшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перасы́пшчык м. пересы́пщик
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перасы́пшчык, ‑а, м.
Той, хто займаецца перасыпкай.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пересы́пщик перасы́пшчык, -ка м.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)