перасціха́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перасціха́ю перасціха́ем
2-я ас. перасціха́еш перасціха́еце
3-я ас. перасціха́е перасціха́юць
Прошлы час
м. перасціха́ў перасціха́лі
ж. перасціха́ла
н. перасціха́ла
Загадны лад
2-я ас. перасціха́й перасціха́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перасціха́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перасціха́ць несов.

1. (о звуках) умолка́ть, утиха́ть (на время);

2. (о ветре, буре, боли и т.п.) утиха́ть, унима́ться; (о дожде, снеге и т.п.) перестава́ть;

1, 2 см. перасці́хнуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перасціха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перасціхнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасці́хнуць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -не; -ціх, -хла; зак.

1. Змоўкнуць, уціхнуць часова (пра гукі).

2. Паступова аціхаючы, перастаць, сціхнуць.

Вецер перасціх.

|| незак. перасціха́ць, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пераціха́ць несов., см. перасціха́ць 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)