перасу́джваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перасу́джваю |
перасу́джваем |
| 2-я ас. |
перасу́джваеш |
перасу́джваеце |
| 3-я ас. |
перасу́джвае |
перасу́джваюць |
| Прошлы час |
| м. |
перасу́джваў |
перасу́джвалі |
| ж. |
перасу́джвала |
| н. |
перасу́джвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перасу́джвай |
перасу́джвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перасу́джваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перасу́джваць несов., разг. (заново) пересу́живать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перасу́джванне ср., разг. пересу́живание; см. перасу́джваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перасу́джвацца несов., страд., разг. пересу́живаться; см. перасу́джваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пересу́живать несов., разг.
1. (судить вторично) перасу́джваць;
2. (недоброжелательно обсуждать чьи-л. поступки и т. п.) абгаво́рваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)