пераснава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перасную́ пераснуё́м
2-я ас. пераснуе́ш пераснуяце́
3-я ас. пераснуе́ перасную́ць
Прошлы час
м. пераснава́ў пераснава́лі
ж. пераснава́ла
н. пераснава́ла
Загадны лад
2-я ас. перасну́й перасну́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час пераснава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераснава́ць сов., текст. переснова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераснава́ць, ‑сную, ‑снуеш, ‑снуе; ‑снуём, ‑снуяце; зак., што.

1. Аснаваць нанава, іначай. Пераснаваць кросны.

2. Паснаваць усё, многае. Пераснаваць усе ніткі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перасно́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пераснаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)