перапі́счыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. перапі́счыца перапі́счыцы
Р. перапі́счыцы перапі́счыц
Д. перапі́счыцы перапі́счыцам
В. перапі́счыцу перапі́счыц
Т. перапі́счыцай
перапі́счыцаю		 перапі́счыцамі
М. перапі́счыцы перапі́счыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перапі́счыца ж. перепи́счица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапі́счыца, ‑ы, ж.

Жан. да перапісчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перапі́счык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто перапісвае што-н.

|| ж. перапі́счыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перепи́счица перапі́счыца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)