перапрасава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перапрасу́ю перапрасу́ем
2-я ас. перапрасу́еш перапрасу́еце
3-я ас. перапрасу́е перапрасу́юць
Прошлы час
м. перапрасава́ў перапрасава́лі
ж. перапрасава́ла
н. перапрасава́ла
Загадны лад
2-я ас. перапрасу́й перапрасу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час перапрасава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перапрасава́ць сов., в разн. знач. перегла́дить, переутю́жить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапрасава́ць, ‑сую, ‑суеш, ‑суе; зак., што.

1. Выпрасаваць нанава, яшчэ раз, іначай. Перапрасаваць складкі.

2. Выпрасаваць, папрасаваць усё, многае. Перапрасаваць усю бялізну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переутю́жить сов. перапрасава́ць, перагла́дзіць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапрасо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перапрасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перегла́дить сов. перагла́дзіць; (утюгом) перапрасава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перапрасава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перапрасаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)