пераме́чаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пераме́чаны пераме́чаная пераме́чанае пераме́чаныя
Р. пераме́чанага пераме́чанай
пераме́чанае		 пераме́чанага пераме́чаных
Д. пераме́чанаму пераме́чанай пераме́чанаму пераме́чаным
В. пераме́чаны (неадуш.)
пераме́чанага (адуш.)		 пераме́чаную пераме́чанае пераме́чаныя (неадуш.)
пераме́чаных (адуш.)
Т. пераме́чаным пераме́чанай
пераме́чанаю		 пераме́чаным пераме́чанымі
М. пераме́чаным пераме́чанай пераме́чаным пераме́чаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераме́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пераме́чаны пераме́чаная пераме́чанае пераме́чаныя
Р. пераме́чанага пераме́чанай
пераме́чанае		 пераме́чанага пераме́чаных
Д. пераме́чанаму пераме́чанай пераме́чанаму пераме́чаным
В. пераме́чаны (неадуш.)
пераме́чанага (адуш.)		 пераме́чаную пераме́чанае пераме́чаныя (неадуш.)
пераме́чаных (адуш.)
Т. пераме́чаным пераме́чанай
пераме́чанаю		 пераме́чаным пераме́чанымі
М. пераме́чаным пераме́чанай пераме́чаным пераме́чаных

Кароткая форма: пераме́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераме́чаны в разн. знач. переме́ченный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераме́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перамеціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

переме́ченный пераме́чаны, паме́чаны, пазна́чаны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)