перамачы́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перамачу́ |
перамо́чым |
| 2-я ас. |
перамо́чыш |
перамо́чыце |
| 3-я ас. |
перамо́чыць |
перамо́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
перамачы́ў |
перамачы́лі |
| ж. |
перамачы́ла |
| н. |
перамачы́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перамачы́ |
перамачы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
перамачы́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перамачы́ць сов., в разн. знач. перемочи́ть;
п. лён — перемочи́ть лён;
дождж ~чы́ў усю́ бялі́зну — дождь перемочи́л всё бельё
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перамачы́ць, ‑мачу, ‑мочыш, ‑мочыць; зак.
1. што. Сапсаваць, пазбавіць якіх‑н. якасцей празмерным мачэннем. Перамачыць лён.
2. каго-што. Намачыць усё, многае або ўсіх, многіх. Дождж перамачыў усю вопратку.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перамо́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перамачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перамо́чаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перамачыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перемочи́ть сов.
1. (всё, многое) намачы́ць, перамачы́ць;
дождём всё бельё перемочи́ло безл. дажджо́м усю́ бялі́зну намачы́ла (перамачы́ла);
2. (больше, чем требуется) перамачы́ць;
перемочи́ть лён перамачы́ць лён;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перамо́чаны в разн. знач. перемо́ченный; см. перамачы́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перамо́чваць несов., в разн. знач. перема́чивать; см. перамачы́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)