перакі́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перакі́дваю |
перакі́дваем |
| 2-я ас. |
перакі́дваеш |
перакі́дваеце |
| 3-я ас. |
перакі́двае |
перакі́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
перакі́дваў |
перакі́двалі |
| ж. |
перакі́двала |
| н. |
перакі́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
перакі́двай |
перакі́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
перакі́дваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перакі́дваць несов., см. перакіда́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакі́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак. да перакі́даць, перакінуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перакі́даць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.
1. Кідаючы, перамясціць у іншае месца ўсё, многае.
П. дровы з двара пад павець.
2. Скідаць, злажыць нанава, іначай.
П. стог сена.
|| незак. перакі́дваць, -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перакі́нуць, -ну, -неш, -не; -кінь; -нуты; зак.
1. каго-што. Кінуць цераз каго-, што-н. ці далей за якую-н. мяжу.
П. мяшок з аднаго пляча на другое.
П. мяч за рысу.
2. што. Палажыць што-н. упоперак чаго-н. для пераправы.
П. кладку цераз ручай.
3. перан., каго-што. Перамясціць, адправіць на іншае месца.
П. тэхніку ў раён меліярацыі.
П. брыгаду тэхнікаў на новы аб’ект.
|| незак. перакіда́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і перакі́дваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перакі́дванне, -я, н. і перакі́дка, -і, ДМ -дцы, ж. (разм.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перешвы́ривать несов. перакіда́ць, перакі́дваць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакі́дванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. перакідваць — перакі́даць, перакінуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перебра́сывать несов.
1. (к переброса́ть) перакі́дваць;
2. (к перебро́сить) перакіда́ць, перакі́дваць; см. перебро́сить;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакі́двацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.
1. Незак. да перакінуцца.
2. Зал. да перакідваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шу́фель, -фля, мн. -флі, -фляў, м.
Шырокая і глыбокая лапата для перасыпання сыпучых рэчываў.
Перакідваць збожжа шуфлямі.
|| памянш. шу́флік, -а, мн. -і, -аў, м.
|| прым. шу́фельны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)