пераку́пшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пераку́пшчыца пераку́пшчыцы
Р. пераку́пшчыцы пераку́пшчыц
Д. пераку́пшчыцы пераку́пшчыцам
В. пераку́пшчыцу пераку́пшчыц
Т. пераку́пшчыцай
пераку́пшчыцаю		 пераку́пшчыцамі
М. пераку́пшчыцы пераку́пшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пераку́пшчыца ж. переку́пщица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пераку́пшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да перакупшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пераку́пшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Той, хто купляе што-н. на перапродаж.

|| ж. пераку́пшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

макла́чка пераку́пшчыца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

переку́пщица пераку́пшчыца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)