перакантава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пераканту́ю пераканту́ем
2-я ас. пераканту́еш пераканту́еце
3-я ас. пераканту́е пераканту́юць
Прошлы час
м. перакантава́ў перакантава́лі
ж. перакантава́ла
н. перакантава́ла
Загадны лад
2-я ас. пераканту́й пераканту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час перакантава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перакантава́ць сов. перекантова́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перекантова́ть сов. перакантава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)