перакалупа́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
перакалупа́ю |
перакалупа́ем |
| 2-я ас. |
перакалупа́еш |
перакалупа́еце |
| 3-я ас. |
перакалупа́е |
перакалупа́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
перакалупа́ў |
перакалупа́лі |
| ж. |
перакалупа́ла |
| н. |
перакалупа́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
перакалупа́й |
перакалупа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
перакалупа́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перакалупа́ць сов., разг., неодобр. перековыря́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакалупа́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.
Разм. Пакалупаць, раскалупаць усё, многае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перековыря́ть сов., разг. перакалупа́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перакалупа́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад перакалупаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)