перадмо́сце
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
перадмо́сце |
перадмо́сці |
| Р. |
перадмо́сця |
перадмо́сцяў |
| Д. |
перадмо́сцю |
перадмо́сцям |
| В. |
перадмо́сце |
перадмо́сці |
| Т. |
перадмо́сцем |
перадмо́сцямі |
| М. |
перадмо́сці |
перадмо́сцях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перадмо́сце ср. предмо́стье
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перадмо́сце, ‑я, н.
Месца перад мостам, уезд на мост.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
предмо́стье перадмо́сце, -ця ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)