перагнаі́ць, -наю́, -но́іш, -но́іць; -но́ены; зак., што.

1. Згнаіць усё, многае.

П. сена.

2. Угнаіць звыш нормы, празмерна.

П. зямельны ўчастак.

|| незак. перагно́йваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перагнаі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. перагнаю́ перагно́ім
2-я ас. перагно́іш перагно́іце
3-я ас. перагно́іць перагно́яць
Прошлы час
м. перагнаі́ў перагнаі́лі
ж. перагнаі́ла
н. перагнаі́ла
Загадны лад
2-я ас. перагнаі́ перагнаі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час перагнаі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

перагнаі́ць сов.

1. перегнои́ть;

2. чрезме́рно унаво́зить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перагнаі́ць, ‑гнаю, ‑гноіш, ‑гноіць; зак., што.

1. Згнаіць усё, многае.

2. Угнаіць звыш нормы, празмерна ўгнаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перагно́йваць гл. перагнаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перегнои́ть сов. перагнаі́ць, пагнаі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перагно́йваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перагнаіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)