перава́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
перава́льванне |
| Р. |
перава́львання |
| Д. |
перава́льванню |
| В. |
перава́льванне |
| Т. |
перава́льваннем |
| М. |
перава́льванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
перава́льванне I ср., в разн. знач. перева́лка ж., перева́л м.; см. перава́льваць I
перава́льванне II ср. перева́ливание; ср. перава́льваць II
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перава́льванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле дзеясл. перавальваць 1 — пераваліць 1 (у 1, 4 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перавалі́ць, -валю́, -ва́ліш, -ва́ліць; -ва́лены; зак.
1. што. Перамясціць, пералажыць, звальваючы (пры перагрузцы; спец. і разм.).
2. што і цераз што. Перайсці цераз горны хрыбет.
3. асаб. і безас. Перайсці які-н. колькасны або часавы рубеж.
Прабег машыны пераваліў за сотню тысяч кіламетраў.
Ужо пераваліла (безас.) за пяцьдзясят гадоў.
|| незак. перава́льваць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. перава́льванне, -я, н. (да 1 знач.), перава́лка, -і, ДМ -лцы, ж. (да 1 знач.; спец.) і перава́л, -у, м. (да 2 знач.).
|| прым. перава́лачны, -ая, -ае (да 1 знач.).
П. пункт (таксама перан.: наогул пра месца перамяшчэння, перабазіравання чаго-н.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
перева́ливание ср. перава́льванне, -ння ср., перахо́д, -ду м.; пераплыва́нне, -ння ср.; см. перева́ливатьI.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
перева́лка ж. (действие) перава́льванне, -ння ср., перава́лка, -кі ж.; (переброска) перакіда́нне, -ння ср., перакі́дка, -кі ж.; (переноска) перано́ска, -кі ж.; (перетаскивание) пераця́гванне, -ння ср.; см. перева́ливатьI 1;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)