пепсі́навы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пепсі́навы пепсі́навая пепсі́навае пепсі́навыя
Р. пепсі́навага пепсі́навай
пепсі́навае
пепсі́навага пепсі́навых
Д. пепсі́наваму пепсі́навай пепсі́наваму пепсі́навым
В. пепсі́навы (неадуш.)
пепсі́навага (адуш.)
пепсі́навую пепсі́навае пепсі́навыя (неадуш.)
пепсі́навых (адуш.)
Т. пепсі́навым пепсі́навай
пепсі́наваю
пепсі́навым пепсі́навымі
М. пепсі́навым пепсі́навай пепсі́навым пепсі́навых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пепсі́навы физиол., фарм. пепси́нный, пепси́новый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пепсі́навы, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які мае адносіны да пепсіну. Пепсінавы прэпарат.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пепсі́н, -у, м. (спец.).

Неабходнае для стрававання арганічнае рэчыва, якое выпрацоўваецца залозамі страўніка, фермент страўнікавага соку.

|| прым. пепсі́навы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пепси́нный, пепси́новый пепсі́навы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)