паўтара́чны гл. паўтара.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўтара́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. паўтара́чны паўтара́чная паўтара́чнае паўтара́чныя
Р. паўтара́чнага паўтара́чнай
паўтара́чнае		 паўтара́чнага паўтара́чных
Д. паўтара́чнаму паўтара́чнай паўтара́чнаму паўтара́чным
В. паўтара́чны (неадуш.)
паўтара́чнага (адуш.)		 паўтара́чную паўтара́чнае паўтара́чныя (неадуш.)
паўтара́чных (адуш.)
Т. паўтара́чным паўтара́чнай
паўтара́чнаю		 паўтара́чным паўтара́чнымі
М. паўтара́чным паўтара́чнай паўтара́чным паўтара́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўтара́чны разг. полу́торный;

п. ло́жак — полу́торная крова́ть;

у ~ным паме́ры — в полу́торном разме́ре

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўтара́чны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Памерам у паўтары адзінкі якой‑н. меры. Паўтарачны ложак. Паўтарачная коўдра.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўтара́, м. і н. і паўтары́, ж., ліч.

Лік, колькасць чаго-н., роўная адзінцы з палавінай.

Паўтара года.

Паўтары шклянкі.

Паўтара вядра.

Паўтара сутак.

|| прым. паўтара́чны, -ая, -ае (разм.).

П. ложак (па шырыні сярэдні паміж двухспальным і аднаспальным).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

полу́торный паўтара́чны;

полу́торная крова́ть паўтара́чны ло́жак;

в полу́торном разме́ре у паўтара́чным паме́ры.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)