паўно́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
паўно́чны |
паўно́чная |
паўно́чнае |
паўно́чныя |
| Р. |
паўно́чнага |
паўно́чнай паўно́чнае |
паўно́чнага |
паўно́чных |
| Д. |
паўно́чнаму |
паўно́чнай |
паўно́чнаму |
паўно́чным |
| В. |
паўно́чны (неадуш.) паўно́чнага (адуш.) |
паўно́чную |
паўно́чнае |
паўно́чныя (неадуш.) паўно́чных (адуш.) |
| Т. |
паўно́чным |
паўно́чнай паўно́чнаю |
паўно́чным |
паўно́чнымі |
| М. |
паўно́чным |
паўно́чнай |
паўно́чным |
паўно́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
чы́сцік², -а, мн. -і, -аў, м.
Марская птушка атрада чысцікавых, якая жыве на скалах па берагах паўночных мораў.
|| прым. чы́сцікавы, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
таро́сы, -аў, адз. таро́с, -а, м.
Нагрувашчанне льдзін, якое ўтвараецца пры сцісканні льдоў у паўночных морах і рэках.
|| прым. таро́савы, -ая, -ае.
Таросавыя заторы.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
траска́, -і, ДМ -сцэ́, ж.
Прамысловая рыба сямейства трасковых, якая водзіцца ў паўночных морах.
Марожаная т.
|| прым. траско́вы, -ая, -ае.
Т. промысел.
Сямейства трасковых (наз.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ла́йка¹, -і, ДМ ла́йцы, мн. -і, ла́ек, ж.
Парода паўночных сабак, якія выкарыстоўваюцца для палявання, язды, аховы статкаў аленяў.
Язда на лайках.
|| прым. ла́ечны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чум, -а, мн. -ы, -аў, м.
Лёгкае пераноснае жыллё конусападобнай формы ў некаторых паўночных народаў, якое зроблена з жэрдак, абцягнутых шкурамі, карой, войлакам лямцам і пад.
|| прым. чу́мны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
эве́ны, -аў, адз. эве́н, -а, м.
Народ, роднасны эвенкам, які жыве на ўзбярэжжы Ахоцкага мора і ў паўночных раёнах Якуціі.
|| ж. эве́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак.
|| прым. эве́нскі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
не́льма, ‑ы, ж.
Прамысловая рыба сямейства ласосевых, якая водзіцца ў паўночных рэках і марах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паўночнамо́рскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да паўночных марскіх шляхоў і паўночнага марскога флоту.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пімы́, ‑оў; адз. пім, піма, м.
У паўночных народаў СССР — футравыя боты, шэрсцю наверх.
[Ненецкае.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)