паўмацо́ўваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Умацаваць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўмацо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паўмацо́ўваю паўмацо́ўваем
2-я ас. паўмацо́ўваеш паўмацо́ўваеце
3-я ас. паўмацо́ўвае паўмацо́ўваюць
Прошлы час
м. паўмацо́ўваў паўмацо́ўвалі
ж. паўмацо́ўвала
н. паўмацо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. паўмацо́ўвай паўмацо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паўмацо́ўваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўмацо́ўваць сов., в разн. знач. (о многом) укрепи́ть; (сделать прочным — ещё) упро́чить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўмацо́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Умацаваць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўмацо́ўваны укреплённый; упро́ченный; см. паўмацо́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упрочни́ть сов. умацава́ць, мног. паўмацо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

укрепи́ть сов., в разн. знач. умацава́ць, мног. паўмацо́ўваць; (прикрепить — ещё) прымацава́ць, мног. папрымацо́ўваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

упро́чить сов. (укрепить) умацава́ць, мног. паўмацо́ўваць, замацава́ць, мног. пазамацо́ўваць; (утвердить) усталява́ць;

упро́чить своё положе́ние умацава́ць сваё стано́вішча;

карти́на упро́чила за ним сла́ву большо́го худо́жника карці́на замацава́ла за ім сла́ву вялі́кага мастака́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)