паўкрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; зак., каго-што.

Укрыць усіх, многіх або ўсё, многае.

П. бурты саломай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўкрыва́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паўкрыва́ю паўкрыва́ем
2-я ас. паўкрыва́еш паўкрыва́еце
3-я ас. паўкрыва́е паўкрыва́юць
Прошлы час
м. паўкрыва́ў паўкрыва́лі
ж. паўкрыва́ла
н. паўкрыва́ла
Загадны лад
2-я ас. паўкрыва́й паўкрыва́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час паўкрыва́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўкрыва́ць сов. (о многих, о многом)

1. укры́ть, накры́ть;

2. (сплошь) покры́ть, усе́ять;

3. (утаить, спрятать, защитить) укры́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўкрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Укрыць усіх, многіх або ўсё, многае. Паўкрываць бурты саломай. □ Ніна і Вольга, самі не разумеючы, што робяць, паўкрывалі галовы спадніцамі — так пахаваліся ад самалёта. Арабей.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

укры́ть сов.

1. (покрыть) укры́ць, мног. паўкрыва́ць, накры́ць, мног. панакрыва́ць;

2. (спрятать, защитить) схава́ць, мног. пахава́ць; прыкры́ць, мног. папрыкрыва́ць; укры́ць, мног. паўкрыва́ць; см. укрыва́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)