паўко́пваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

Укапаць усё, многае.

П. слупы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

паўко́пваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паўко́пваю паўко́пваем
2-я ас. паўко́пваеш паўко́пваеце
3-я ас. паўко́пвае паўко́пваюць
Прошлы час
м. паўко́пваў паўко́пвалі
ж. паўко́пвала
н. паўко́пвала
Загадны лад
2-я ас. паўко́пвай паўко́пвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паўко́пваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўко́пваць сов. (о многом) врыть, вкопа́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўко́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Укапаць усё, многае. Паўкопваць слупы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўко́пваны вры́тый, вко́панный; см. паўко́пваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вры́ть сов. укапа́ць, мног. паўко́пваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вкопа́ть сов. (врыть) укапа́ць, мног. паўко́пваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)