паўкла́дваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. паўкла́дваю паўкла́дваем
2-я ас. паўкла́дваеш паўкла́дваеце
3-я ас. паўкла́двае паўкла́дваюць
Прошлы час
м. паўкла́дваў паўкла́двалі
ж. паўкла́двала
н. паўкла́двала
Загадны лад
2-я ас. паўкла́двай паўкла́двайце
Дзеепрыслоўе
прош. час паўкла́дваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

паўкла́дваць сов., см. паўклада́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

паўкла́дваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.

Тое, што і паўкладаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

паўклада́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; -а́ны і паўкла́дваць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., каго-што.

Укласці ўсіх, многіх або ўсё, многае.

П. дзяцей спаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вложи́ть сов., в разн. знач. улажы́ць, мног. паўклада́ць, паўкла́дваць; (много чего-л. — ещё) укла́сці, мног. паўклада́ць, паўкла́дваць;

вложи́ть кни́гу в портфе́ль улажы́ць кні́гу ў партфе́ль;

мно́го сил и средств вложи́л он в э́то де́ло мно́га сі́лы і сро́дкаў улажы́ў (укла́ў) ён у гэ́ту спра́ву;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)