пая́льшчыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пая́льшчыца пая́льшчыцы
Р. пая́льшчыцы пая́льшчыц
Д. пая́льшчыцы пая́льшчыцам
В. пая́льшчыцу пая́льшчыц
Т. пая́льшчыцай
пая́льшчыцаю		 пая́льшчыцамі
М. пая́льшчыцы пая́льшчыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пая́льшчыца ж. пая́льщица

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пая́льшчыца, ‑ы, ж.

Жан. да паяльшчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пая́льшчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Рабочы, спецыяліст, які займаецца паяннем.

|| ж. пая́льшчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

літава́льшчыца ж., уст., см. пая́льшчыца

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пая́льщица пая́льшчыца, -цы ж., уст. літава́льшчыца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)