пашчыме́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. пашчымі́ць пашчымя́ць
Прошлы час
м. пашчыме́ў пашчыме́лі
ж. пашчыме́ла
н. пашчыме́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час пашчыме́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пашчыме́ць сов. поса́днеть; поса́днить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пашчыме́ць, ‑міць; зак.

Шчымець некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)