пашчыме́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
пашчымі́ць |
пашчымя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пашчыме́ў |
пашчыме́лі |
| ж. |
пашчыме́ла |
| н. |
пашчыме́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пашчыме́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пашчыме́ць сов. поса́днеть; поса́днить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пашчыме́ць, ‑міць; зак.
Шчымець некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)