Verbum

Пашамата́ць, драг. пошымытитэ ’пазакідваць’ (Нар. лекс.). З польск. szamotać się кідацца, рвацца, біцца’, якое з прэфарманта ше‑ (sze‑) і Змятаць (< прасл. metati ’кідаць’. Гл. яшчэ Брукнер, 540.

Пашабанцава́ць ’параскідаць’ (іўеў., Сцяшк. Сл.). Гукапераймальнае. Да па- (< прасл. po‑), прэфармант ша- і бэнцнуць (гл.) (польск. bęcnąćcbęc ’бах!’). Параўн. прэфармант у пашаматаць (гл.).