пачапі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пачаплю́ся |
пачэ́пімся |
| 2-я ас. |
пачэ́пішся |
пачэ́піцеся |
| 3-я ас. |
пачэ́піцца |
пачэ́пяцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пачапі́ўся |
пачапі́ліся |
| ж. |
пачапі́лася |
| н. |
пачапі́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пачапі́ся |
пачапі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пачапі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пачапі́цца сов.
1. уцепи́вшись, пови́снуть;
2. цепля́ясь, сесть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пачапі́цца, ‑чашлюся, ‑чэпішся, ‑чапіцца; зак.
1. Зачапіцца, падчапіцца. У маіх вачах так і стаяў той момант, калі сом пачэпіцца на мой кручок і дзябёлая жардзінка пачне выгінацца, утрымліваючы вялікую рыбіну. Лупсякоў.
2. Разм. Павіснуць, учапіцца — пра ўсіх, многіх. [Зыбін:] Старая будзе так рада!.. Сястрычкі на шыю пачэпяцца, выцалуюць! Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)