Пацы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пацы́
Р. Пацо́ў
Д. Паца́м
В. Пацы́
Т. Паца́мі
М. Паца́х

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па́ц

‘удар па шчацэ’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. па́ц па́цы
Р. па́цу па́цаў
Д. па́цу па́цам
В. па́ц па́цы
Т. па́цам па́цамі
М. па́цы па́цах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

па́ц

‘пацук’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. па́ц па́цы
Р. па́ца па́цаў
Д. па́цу па́цам
В. па́ца па́цаў
Т. па́цам па́цамі
М. па́цы па́цах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)