пахлі́паць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пахлі́паю |
пахлі́паем |
| 2-я ас. |
пахлі́паеш |
пахлі́паеце |
| 3-я ас. |
пахлі́пае |
пахлі́паюць |
| Прошлы час |
| м. |
пахлі́паў |
пахлі́палі |
| ж. |
пахлі́пала |
| н. |
пахлі́пала |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пахлі́паўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пахлі́паць сов., разг. похли́пать
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пахлі́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.
Разм. Хліпаць некаторы час. Дзяніска хвілінку пахліпаў і заснуў. Шамякін.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)