назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| патура́ння | |
| патура́нню | |
| патура́ннем | |
| патура́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| патура́ння | |
| патура́нню | |
| патура́ннем | |
| патура́нні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
патура́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е;
Не пярэчыць, паблажліва адносіцца (да чаго
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пато́ля, -і,
1. Спачувальныя адносіны да слабейшых, спагада.
2.
3. Задаволенасць, супакоенасць.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
попусти́тельство
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
лібералі́зм, -у,
1. Ідэалагічная і палітычная плынь, якая аб’ядноўвае прыхільнікаў дэмакратычных свабод і свабоды прадпрымальніцтва.
2. Вальнадумства.
3. Паблажлівасць, памяркоўнасць,
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
побла́жка
дава́ть побла́жку патура́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пота́чка
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пату́каваць ’патураць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)