пату́зацца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пату́заюся |
пату́заемся |
| 2-я ас. |
пату́заешся |
пату́заецеся |
| 3-я ас. |
пату́заецца |
пату́заюцца |
| Прошлы час |
| м. |
пату́заўся |
пату́заліся |
| ж. |
пату́залася |
| н. |
пату́залася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
пату́зайся |
пату́зайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
пату́заўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пату́зацца сов.
1. повози́ться;
2. разг. потаска́ть друг дру́га
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пату́зацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Тузацца, біцца некаторы час. [Стараста:] — Не трэба, панічок, мяшацца. Няхай сабе яны патузаюцца — самі разыдуцца. Умяшайся — горш будзе. Колас. Арсень быў здаровы для сваіх гадоў, і Зернавому прыйшлося добра з ім патузацца, пакуль яны зноў апынуліся на сцежцы. Нядзведскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подёргаться пату́зацца, пакалаці́цца; пакрыві́цца, пато́ргацца; см. дёргаться;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)