пато́ргванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
пато́ргванне |
| Р. |
пато́ргвання |
| Д. |
пато́ргванню |
| В. |
пато́ргванне |
| Т. |
пато́ргваннем |
| М. |
пато́ргванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пато́ргванне ср. подёргивание
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пато́ргванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. паторгваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Мы́шкі ’хвароба ў каня’ (смарг., ігн., Сл. ПЗБ), ’запаленне залоз’ (лепел., КЭС), мышкі хапілі ’хвароба статку, колікі’ (КЭС, лаг.). Укр. мишка ’міжвольнае паторгванне мышцы’, рус. мышка ’пухліна, запаленне падсківічнай залозы’, ’пухліна ў пахах жывёл’, калуж. ’колікі’. Бел.-рус. ізалекса. Да мышка ’мышца’ошш (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ско́кі, ‑аў; адз. няма.
Разм. Дзеянне паводле дзеясл. скакаць (у 6 знач.); танцы. Панна Ядвіга пусцілася ў скокі з сваім «кавалерам». Бядуля. І рогат, песні, скокі, смех Праз водгук у бары Звіняць у Малінаўцы маёй Да позняе пары. Русак.
•••
Скокі святога Віта — нервовая хвароба, пры якой назіраецца міжвольнае паторгванне мускулаў твару або якой‑н. часткі цела; харэя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
подёргивание
1. пату́званне, -ння ср.; пашмо́ргванне, -ння ср.; пато́ргванне, -ння ср.; см. подёргивать 1;
2. паце́пванне, -ння ср., пахі́стванне, -ння ср., матля́нне, -ння ср., мата́нне, -ння ср.; см. подёргивать 2, подёргиваться 2;
3. перасмы́кванне, -ння ср.;
не́рвное подёргивание лица́ нерво́вае перасмы́кванне тва́ру;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)