пасплю́шчваць, -аю, -аеш, -ае; зак., што.

Сплюшчыць усё, многае (гл. сплю́шчыць²).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пасплю́шчваць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пасплю́шчваю пасплю́шчваем
2-я ас. пасплю́шчваеш пасплю́шчваеце
3-я ас. пасплю́шчвае пасплю́шчваюць
Прошлы час
м. пасплю́шчваў пасплю́шчвалі
ж. пасплю́шчвала
н. пасплю́шчвала
Загадны лад
2-я ас. пасплю́шчвай пасплю́шчвайце
Дзеепрыслоўе
прош. час пасплю́шчваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пасплю́шчваць сов. (давлением — о многом) сплю́щить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пасплю́шчваць ​1, ‑ае; ‑аем, ‑аеце, ‑аюць; зак., што.

Сплюшчыць (вочы) — пра ўсіх, многіх (гл. сплюшчыць ​1).

пасплю́шчваць ​2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Сплюшчыць усё, многае (гл. сплюшчыць ​2). Пакуль мы хадзілі, шафёр трошкі пасплюшчваў трубкі, каб не так хутка выцякала вада. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)